2 sonuçtan 1 ile 2 arası
  1. #1
    Kıdemli Üye
    Üyelik tarihi
    05.12.2009
    Yer
    Çerkezköy
    Yaş
    40
    Mesajlar
    239
    Teşekkür
    306
    Aldığı Teşekkür
    244

    Beitrag Ön yargılı olmamak lazım en güzel yaşanmış bir hikaye "HACER MENEKŞE"


    HACER MENEKŞE

    Kendini bildi bileli mor menekşeyi çok severdi. Çocukluğunun geçtiği iki katli evin bahçesinde bahar geldiğinde mor mor açar, mis gibi kokarlardı. Annesi mor menekşeleri hep duvar kenarına dikerdi. Gölgeyi sever menekşeler derdi. Oysa öğretmeni bitkilerin güneş ışınları ile fotosentez yapığını anlatmıştı onlara. Bitkiler güneş ışığına muhtaçtı.

    Mor menekşeler ne tuhaf bitkilerdi... "Her bitki güneşi severken, onlar neden gölgeyi tercih ediyorlar?" diye düşündü, durdu Hande...
    Küçük, ufacık aklı ile aslında menekşelerin diğer çiçeklerden farklı olduğunu keşfetmişti, iste belki de menekşeler bu yüzden bu kadar güzeldi. Küçücük kafası o gün herkesten farklı olursan, bu hayatta değerli olursun yargısına varmıştı.

    Daha o yıllarda farklı olmak için uğraş vermeye başladı. İlk, kimsenin yanına oturmak istemediği, "Hacer''in yanına oturmak istiyorum öğretmenim." diyerek başladı farklılıklarla süren hayatı. Hacer bile şaşırmış, şaşkın şaşkın bakıyordu onun yüzüne. Hacer, çok dağınık, biraz anlama zorlukları olan problemli bir ailenin kızı idi. Hande ise; mühendis Kamil Beyin biricik kızı...

    Öğretmen, pek oturtmak istemedi önce Hacer''in yanına Hande''yi... Hande, ısrar ediyordu Hacer''in yanına oturmak istiyordu. Daha sonra bir tatsızlık çıkmasın diye öğretmen Hande''nin annesini çağırdı. Annesi eve geldiklerinde Hande''ye sordu: "Neden yavrum Hacer''in yanına oturmak istiyorsun?"
    Hande cevap verdi: "Geçen baharda menekşeler ekiyorduk hani anne, o gün sen bana menekşeler güneşi sevmez demiştin. Oysa her bitki güneşi sever. Menekşeler farklı... Belki de bu yüzden bu kadar güzeller... Hacer''in yanına kimse oturmak istemiyor. Ben farklı olmak istiyorum. Belki, Hacer de güzeldir, onu fark etmek istiyorum." dedi. Hande''nin annesinin ağzı açık kalmıştı. İlkokul 4. sınıf öğrencisi kızının olgunluğuna hayran kalarak "Peki kızım, kimin yanında istersen oturabilirsin." dedi.

    Pazartesi, Hande Hacer''in yanında oturmaya başladı. Hem Hande tedirgindi hem Hacer. Birbirleriyle hiç konuşmuyorlardı. Diğer kızlar da soğumuştu Hande''den. Nasıl Hacer gibi dağınık, bir şeyi iki kere anlatma ile anlayan fakir bir kızın yanına oturmayı istemişti?
    Doktor Cemal Bey''in kızı Esin idi en çok alınan... Anne babaları her hafta sonu görüşüyorlar, Hande ve Esin birlikte oynuyorlardı her Pazar... Nasıl olur da kendi yerine Hacer''i seçerdi? Çok gururu kırılmıştı Esin''in... Hande ile konuşmuyordu.

    Bir gün, Hande ve ailesi, Esinler''le dağ köylerinden birinde gerçekleştirilecek bir panayıra katılmak için sözleştiler..
    Hande, gene Esin''in somurtacağını bildiği için gitmek istemiyordu. İçin için de Hacer''e kızmaya başlamıştı, arkadaşları ile arasının bozulmasına sebep olmuştu. Neden sanki bu kadar dağınıktı, neden her şeyi iki kerede anlıyordu, yoksa aptal mıydı?

    Sonra menekşeleri hatırladı. Hemen düşüncelerinden utandı. Hacer, farklı diye yargılamamaları gerekiyordu. Hacer''in kimsenin bilmediği güzelliklerini keşfedecekti. Buna tüm gücü ile inandı.

    Tam umduğu gibi olmuştu. Esin, somurtarak karşısında oturuyordu. Hande ile konuşmuyordu. Hande, canini sıkkınlığından biraz dolaşmak için annesinden izin aldı. Köy yolunda yürümeye başladı. Hava iyice soğumuş ve ayaz iyice artmıştı. Kar atıştırmaya başlamıştı.
    Hande karı çok seviyordu. Yürüdü, yürüdü... Köye gelmişti. Bir evin önünde durdu. Evin penceresindeki saksıya gözü ilişti. Gözlerine inanamıyordu, bunlar mor menekşelerdi...

    Ama kisti ve menekşeler soğuğu hiç sevmezlerdi, eve doğru bir adim attı, kapıda beliren gölgeyi çok sonra fark etti. Bu Hacer idi. Hande''ye gülümsüyordu... "Hoş geldin Hande" dedi Hacer, biraz ürkek "Buyurmaz mısın?"
    Şaşkınlıkla kapıya doğru ilerledi Hande ve içeri girdi.
    Oda, sıcacıktı. Odun sobası her yeri ısıtmıştı. "menekşeler" diyebildi sadece Hande, "bu soğukta???"
    Hacer gülümsedi: "Onlar annem için, annem onları çok sever."Sonra yatakta yatan kadını fark etti Hande.

    "Annen hasta mı?" dedi. Hacer: "Evet, 2 sene önce felç oldu, ona ben bakıyorum. Bizim kimsemiz yok. Bir tek ineğimiz var, onunla geçiniyoruz ama tüm işler bana baktığı için derslere çalışacak pek vaktim olmuyor." dedi Hacer utanarak... Bir de dedi: "Bizim köyden şehre araç yok, bu yolu her gün yürüyorum o yüzden de çok yorgun okula geliyorum dersleri anlamakta güçlük çekiyorum." Hande''nin gözleri dolmuştu...
    Dışarıdan gelen ses ile kendine geldi. Annesi onu arıyordu. Çok merak etmiş olmalıydı... Dışarıya koştu ve annesine sarıldı, ağlıyordu... Bir müddet sonra "Anne, bu Hacer!" diye tanıştırdı sıra arkadaşını. Hacerler''e gidip Hacer''in yaptığı sıcak çorbadan içtiler birlikte. Hande, annesine anlattı Hacer''in hayatini, ağlayarak. "Bir şeyler yapalım anne" dedi.

    O hafta, annesi ve Hande, Hacerler''e gidip annesi ve Hacer''i kendi evlerine taşıdılar... Hacer, artik Handeler''den okula gidip geliyordu. Ne dağınıktı, ne de aptal... Sınıfın en iyi öğrencisi olmuştu.
    Seneler geçti... Hacer ve Hande bir arkadaş değil, bir kız kardeşlerdi artık...
    Mor menekşeler Handeye''e Hacer''i armağan etmişti... Hacer''e ise; hem Hande''yi, hem hayatı...

    Seneler sonra ikisi de evlendi... Hacer simdi bir doktor... Hande''den vicdanın ne kadar önemli olduğunu öğrendi. Hastalarına vicdani ile birlikte şifa dağıtıyor... Hande ise; bir öğretmen... Çocuklara farklı olan şeyleri sevmeyi de öğretiyor...
    Bir kızı var. Adı: HACER MENEKSE...

    Hayatta en çok sevdiği iki şeye birini daha ekledi Hande. Hacer Menekşe, teyzesi Hacer''i çok seviyor ve annesine teyzesi için her gün teşekkür ediyor...

    LÜTFEN SEVGINIZE ÖNYARGI SOKMAYIN. DAİMA KARŞINIZDAKİNİ DİNLEYİN. GÖRECEKSİNİZ Kİ; ÖNYARGISIZ BİR ŞEKİLDE YAKLAŞIRSANIZ, YORUMLARINIZ DAİMA İSABETLİ OLACAKTIR.

    HERŞEY, SEVİNCEYE KADAR FARKLIDIR. SEVDİKTEN SONRA İSE; SEVGİNİN DİLİ HEP AYNIDIR...
    Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim, Olur ya... Kalp durur... Akıl unutur... Ben dostlarımı ruhumla severim, O ne durur, ne de unutur... " MEVLANA


  2. Facebook Adınla Yorum Yap

  3. #2
    Kıdemli Üye
    Üyelik tarihi
    07.12.2009
    Yer
    ankara
    Mesajlar
    439
    Teşekkür
    931
    Aldığı Teşekkür
    463

    Standart

    Paylaşım için teşekürler... :icon_shadeicon_s:

 

 

Benzer Konular

  1. Yorum: 1
    Son Mesaj: 07.07.2011, 15:56
  2. "YÜKSEKOKUL İSTİYORUZ" İMZA KAMPANYASI
    By Editor in forum İlçemizden Haberler
    Yorum: 25
    Son Mesaj: 01.07.2011, 13:52
  3. Yorum: 6
    Son Mesaj: 22.01.2010, 02:06
  4. " İnsanın iyisi, talihin kötüsünde belli olur..."
    By mustafa eroglu in forum Serbest Kürsü
    Yorum: 3
    Son Mesaj: 19.12.2009, 18:35
  5. "2009 Harmandalilar gecesine davet"
    By Yusuf Konar in forum Düğün - Nişan - Sünnet
    Yorum: 3
    Son Mesaj: 11.12.2009, 17:59

Bu Konudaki Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •